Ask.fm

Na początek warto wspomnieć czym jest ten portal. Ask.fm to nic innego jak serwis społecznościowy typu Q&A (pytania i odpowiedzi - od questions and answers). Zarejestrowany użytkownik zadaje pytanie (które ogranicza się do 300 znaków), a druga strona na nie odpowiada. Pytania kieruje się do osób, które obserwujemy (podobnie jak na Twitterze). Do wpisów możemy także dodawać zdjęcia, filmy i wyrażać opinie dzięki "polubieniom". Zadawanie pytań wymaga rejestracji, ale pytania mogą pozostać anonimowe.
W połowie 2016 roku liczba użytkowników Askfm w Polsce wyniosła ponad 763 tysiące osób.

Serwis uruchomiono w czerwcu 2010 roku przez: Oskarsa Liepiņša, Marka Terebina, Ilja'e Terebina, Valerija Vešņakova i Klāvsa Sinka. Serwis szybko zyskał popularność na całym świecie. W 2013 roku odnotowano 80 mln zarejestrowanych użytkowników, którzy generują 30 mln pytań i odpowiedzi dziennie. Askfm jest jedną z 200 najczęściej odwiedzanych stron internetowych. Pod koniec października 2014 roku serwis został przejęty przez irlandzką spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Ask.fm Europe Ltd., jednak siedziba wciąż pozostaje w Rydze. Nowa polityka prywatności obowiązuje od 1 grudnia 2014 roku.

W połowie 2013, zanim Ask.com został kupiony przez ASKfm, strona była przedmiotem kilku artykułów na temat cyberprzemocy, które miały związek z samobójstwami. Było to w dużej mierze odpowiedzią na powszechnie zgłaszane przypadki anonimowych obraźliwych wiadomości oraz samobójstw wynikających z takiego zastraszania. Właściciel strony kwestionował stawiane mu zarzuty, ponieważ nie posiadał odpowiednich możliwości raportowania, śledzenia, a także kontroli rodzicielskiej, które były powszechnie stosowane przez portale społecznościowe. Obecnie witryna posiada kompletną funkcję raportowania i blokowania użytkowników, ponadto zaktualizowała Warunki Użytkowania oraz Politykę Prywatności, które zawierają szczegółowe warunki korzystania z ASKfm.

Młodzież już od dawna upodobała sobie formę komunikowania się przez zadawanie pytań i udzielanie odpowiedzi. Formę łotewskiego portalu porównać można do popularnych kilkanaście lat temu zeszytów nazywanych "Złote Myśli", które prowadzili młodzi ludzie, wpisując w punktach pytania i przekazując szkolnym kolegom do udzielenia odpowiedzi. Na kolejnych kartkach wklejało się kopertę, do niej wrzucało się odpowiedzi na pytania, często także dodając swoje zdjęcie, czy drobny upominek (naklejki, obrazki itd.) właścicielowi "Złotych Myśli". 
Forma ta, niegdyś papierowa, przeniosła się teraz, co zupełnie zrozumiałe, do internetu.

Komentarze